Autor:
Henryk NiedźwieckiArtykuł z m-ka BRYDŻ 1/1975
Rozgrywanie koloru atutowego
Na ogół gracze, mając osiem kart z asem, królem i damą w kolorze atutowym, z miejsca atutują. Nie zadają sobie trudu przeanalizowania czy nie można zaasekurować się przed gorszym ich podziałem. Uważają, że mając atuty rozłożone 4:4 lub sześciokartowy dobry longer, już obrona nie będzie miała pożytku z grania na skrót atutowy.
Tymczasem praktyka dowodzi, że tego rodzaju mniemanie jest błędne. Gracz, który posiada atuty rozłożone A x x x x do K x x, jeśli nie ma zamiaru przebijać, wpierw odda lewę a dopiero potem zgrywa asa i króla asekurując się przed podziałem 4:1. Wtedy bowiem ostatnie atu przeciwnika, będzie mógł spędzić bocznym kolorem.
Asekuracja przed rozkładem 4:1
Jednak ten sam gracz mając w atu A K x x do D x x x, nie pomyśli o tym, aby oddać wpierw lewę i w ten sposób zabezpieczyć się przed złym rozkładem, np.:
| |
| ♠ |
9 6 5 3
|
| ♥ |
A |
| ♦ |
A D W 10 2
|
| ♣ |
W 8 7
|
|
|
| ♠ |
W 10 7 2
|
| ♥ |
D W 10 9 4
|
| ♦ |
6 5
|
| ♣ |
K 3
|
|
 |
| ♠ |
4 |
| ♥ |
K 8 7 3
|
| ♦ |
9 8 7 4
|
| ♣ |
6 5 4 2
|
|
| |
| ♠ |
A K D 8
|
| ♥ |
6 5 2
|
| ♦ |
K 3
|
| ♣ |
A D 10 9
|
|
|
S gra 6♠. Atak damą kier. Rozgrywający przechodzi do ręki królem karo i przebija kiera. Wraca figurą pikową, przebija ostatniego kiera i już nie może wygrać kontraktu, bo W przebije trzecie karo odcinając go od fort karowych.
Błąd polegał na tym, że wobec konieczności przebicia dwóch kierów, licząc się z możliwością układu 4:1 w pikach, należało tak rozegrać atu aby czwarte u przeciwnika nie przeszkodziło w odegraniu fort z dziadka. W tym celu należało zatem oddać wpierw lewę atutową a potem, nawet gdyby W połączył atu, przebić dwa kiery biorąc pięć lew atutowych (dwie przebitki) i karowych oraz po jednej w\kierach i treflach.
Obrona przed skrótem
Kłopoty z zachowaniem kontroli nad kolorem atutowym mogą zaistnieć nawet wtedy gdy rozgrywający ma sześciokartowego longera, np.:
|
| ♠ |
A 10 7 6 5 4
|
| ♥ |
K |
| ♦ |
9 8 7 3 2
|
| ♣ |
A |
|
|
| ♠ |
D 9 8 2
|
| ♥ |
10 8 7 3
|
| ♦ |
K D W
|
| ♣ |
6 5
|
|
 |
| ♠ |
K 3
|
| ♥ |
9 7
|
| ♦ |
A 10 6 5
|
| ♣ |
K 7 4 3 2
|
|
|
| ♠ |
W |
| ♥ |
A D W 6 5 4
|
| ♦ |
4 |
| ♣ |
D W 10 9 8
|
|
|
S gra 4♥. Atak: król i dama karo. Rozgrywający oczywiście przebija atutem i zgrywa asa trefl.
W tej sytuacji błędem byłoby zgrać króla kier, po czym wrócić do ręki przebitką pikową, odatutować i oddać już tylko lewę na króla trefl. Jeżeli bowiem, jak w tym rozdaniu, E dojdzie królem do ręki, to jeszcze raz skróci rozgrywającego karami i nie będzie już można wygrać tego kontraktu.
W tym rozdaniu, po lewie na asa trefl, należało przejąć króla kierowego asem. Wówczas, po zgraniu trzech lew atutowych, oddaniu lewy treflowej i przebiciu kara, zostałaby utrzymana przewaga atutowa, gdyż fortami treflowymi spędza się ostatnie atu przeciwnikom.
Dwustronne przebitki
W sytuacji, gdy kolor jest wiązany, więc nie ma obaw oddania lewy na blotkę z powodu złego rozkładu, można zaasekurować się przed skrótem atutowym, wykorzystując wysokie atuty na przebijanie nawet własnych lew w kolorach bocznych. Przecież jeśli nie grozi nadbitka niebiorącym atutem, to dwustronne przebitki są najbezpieczniejszym sposobem rozgrywki. Oto trzy przykłady na ten temat.
ME w Ostendzie 1965 r. Mecz Polska - Finlandia.
|
| ♠ |
K 10
|
| ♥ |
10 6
|
| ♦ |
K 8 7 6 4
|
| ♣ |
A 10 9 3
|
|
|
| ♠ |
8 4
|
| ♥ |
7 4 3 2
|
| ♦ |
W 10 2
|
| ♣ |
D 8 6 5
|
|
 |
| ♠ |
W 7 6 2
|
| ♥ |
A |
| ♦ |
A D 9 5 3
|
| ♣ |
W 4 2
|
|
|
| ♠ |
A D 9 5 3
|
| ♥ |
K D W 9 8 5
|
| ♦ |
--- |
| ♣ |
K 7
|
|
|
S grał 6♥. Atak piątką trefl. Rozgrywający zabił asem i po ściągnięciu dwóch lew pikowych, trzecie przebił atutem i oddał lewę kierową. E natychmiast dał pika do przebicia i wpadka bez jednej.
Tymczasem sprawa była prosta. Zamiast atutować po przebiciu pierwszego pika, należało przejść królem trefl do ręki i samemu przebić czwarte pik, wrócić przebitką karową do ręki i dopiero teraz zaatutować.
A oto inny przykład:
|
| ♠ |
9 5
|
| ♥ |
8 6 4 2
|
| ♦ |
9 8 5 3
|
| ♣ |
7 6 4
|
|
|
| ♠ |
A 8 4 2
|
| ♥ |
K D W 10 3
|
| ♦ |
D 7
|
| ♣ |
9 2
|
|
 |
| ♠ |
6 3
|
| ♥ |
A 9
|
| ♦ |
W 10 6 4 2
|
| ♣ |
W 10 5 3
|
|
|
| ♠ |
K D W 10 7
|
| ♥ |
7 5
|
| ♦ |
A K
|
| ♣ |
A K D 8
|
|
|
Grając 3♠, S przebija trzecie kier. Jeżeli zacznie atutować, to W zabije asem za drugim razem i grając dalej w kiery uzyska przewagę atutową uniemożliwiającą realizację kontraktu.
Również nic dobrego nie wyniknie, jeżeli rozgrywający wpierw zacznie zgrywać trefle z góry. Wówczas W przebije damę trefl i po zgraniu asa połączy jeszcze raz atu. Wówczas rozgrywający zostanie z przegrywającą ósemką trefl.
Natomiast gdyby rozgrywający przed atutowaniem zgrał asa i króla w karach oraz treflach, a potem nie zgrywając damy, wyszedł ósemką trefl, wówczas już gry przegrać nie może. Jeżeli bowiem przeciwnicy połączą atu, weźmie dziewiątą lewę na damę trefl. Gdy E zagra w karo, dziewiątą lewę da przebitka trefla dziewiątką pik.
Obrona była bezradna również w poniższym rozdaniu:
|
| ♠ |
D 10
|
| ♥ |
10 6 4 2
|
| ♦ |
A K 5 4
|
| ♣ |
K 7 3
|
|
|
| ♠ |
A 6 5 4
|
| ♥ |
K D W 9
|
| ♦ |
10 8 6
|
| ♣ |
W 8
|
|
 |
| ♠ |
2 |
| ♥ |
A 8 7 3
|
| ♦ |
D W 9 3 2
|
| ♣ |
D 10 4
|
|
|
| ♠ |
K W 9 8 7 3
|
| ♥ |
5 |
| ♦ |
7 |
| ♣ |
A 9 6 5 2
|
|
|
S gra 4♠ i obrona rozpoczyna atakiem kierowym. Rozgrywający bije drugie kier, lecz jeśli zacznie atutować i zastanie rozkład 4:1, nie będzie w stanie zrealizować kontraktu, bowiem W przepuści pierwsze atu, drugie zabije asem i wyjdzie drugi raz pod atu. Jeśli S dopiero teraz zacznie wyrabiać trefle, to zostanie skrócony jeszcze raz kierami i już gry nie wygra.
Natomiast jeśli rozgrywający wyrobi sobie trefle grając je z góry przed atutowaniem, to mu nic już nie będzie groziło, bowiem gdy przebije kiera po raz drugi, to wpierw zgra asa oraz króla karo, a potem zagra na dwustronne przebitki.
Z przykładów tych wynika, że mając wiązany kolor atutowy należy wpierw tak rozegrać kolor boczny, aby przygotować sobie dwustronne przebitki, co chroni przed skrótem atutowym.